07/10/2009
Ανακοίνωση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ
Η Κεντρική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ σε σημερινή συνεδρίασή της συζήτησε τα αποτελέσματα των Εθνικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου, ζητήματα λειτουργίας της νέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας, θέματα προοπτικής του ΣΥΡΙΖΑ και σημειώνει τα ακόλουθα:
1. Η Γραμματεία, θέλει πρώτ’ απ’ όλα να ευχαριστήσει θερμά τον κόσμο της Αριστεράς για την στήριξη που έδωσε με την ψήφο του στο ενωτικό εγχείρημα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Το αποτέλεσμα των εκλογών κρίνεται ιδιαίτερα θετικό για τον ΣΥΡΙΖΑ και την ενωτική προοπτική του, δεδομένων των δύσκολων συνθηκών, μέσα στις οποίες δόθηκε αυτή η μάχη.
Κύριο χαρακτηριστικό των εκλογών, η συντριβή της Νέας Δημοκρατίας, η οποία δεν αποτελεί ήττα προσώπων, αλλά συντριβή της αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής της.
Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε, κυρίως, όχι από την πειστικότητα του πολιτικού του σχεδίου, αλλά από τη συντριβή της πολιτικής της Ν.Δ., γεγονός που υπογραμμίζει ότι η πολιτική της νέας κυβέρνησης θα κριθεί από το περιεχόμενό της, χωρίς αυταπάτες και φρούδες ελπίδες. Πολύ γρήγορα θα βρεθεί μπροστά σε έντονα προβλήματα.
Η αντι-ενωτική πολιτική του ΚΚΕ, σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, φθάνει στα όριά της, κάτι που πρέπει να συνειδητοποιήσει η ηγεσία του, σε όφελος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, που πλήττονται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική.
Ο ΛΑΟΣ δεν κατάφερε να καρπωθεί μεγάλο μέρος από την κατάρρευση της Ν.Δ., ωστόσο φαίνεται να εδραιώνεται στο πολιτικό σκηνικό, ως μια δύναμη της ακραίας λαϊκιστικής δεξιάς, με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.
Οι Οικολόγοι – Πράσινοι, παρότι έμειναν εκτός Βουλής είχαν μια αξιοσημείωτη εκλογική απήχηση. Παραμένει για μας ανοικτό το ζήτημα της Ριζοσπαστικής Οικολογίας.
2. Η πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, καθορίζεται από την απόκρουση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, το μέτωπο στον δικομματισμό και την προώθηση της ενωτικής προοπτικής μέσα στην Αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αξιοποιήσει την εκλογική του δύναμη για να κάνει πιο αποτελεσματική την πολιτική του στήριξη στους κοινωνικούς αγώνες, αλλά και για την άσκηση μιας ουσιαστικής και Αριστερής αντιπολίτευσης εντός και εκτός Βουλής, με εναλλακτικές προτάσεις, ενταγμένες στο συνολικό πρόγραμμα του.
Η ισχυρή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στη Βουλή από θέση αριστερής αντιπολίτευσης διεκδικεί όχι μόνο αποδυνάμωση της δικομματικής εναλλαγής και αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, αλλά κυρίως ενίσχυση της Αριστεράς που αντιστέκεται, διεκδικεί και καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις, με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων, την ενεργητική προστασία του περιβάλλοντος, τη δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων και ίσων πολιτών και την υπεράσπιση της δημοκρατίας.
3. Η Γραμματεία αποφάσισε, ομόφωνα, να εισηγηθεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, την εκλογή του σ. Αλέξη Τσίπρα, στη θέση του Προέδρου της Κ.Ο.
4. Τέλος η Γραμματεία, αποφάσισε την σύγκληση της Οργανωτικής Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης στο τέλος του Νοέμβρη 2009, με θέμα την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Ήσυχες νύχτες του Αυγούστου 2012
Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Τον Αύγουστο του 2012, που έτυχε να είναι αρκετά δροσερός ώστε αρκετοί να ματαιώσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές και να μείνουν στην Αθήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ -για την ακρίβεια, ότι είχε απομείνει απ’ αυτόν- πραγματοποίησε την 20η πανελλαδική του συνδιάσκεψη. Η συνεδρίαση έγινε βραδάκι, σ’ ένα συνοικιακό θερινό σινεμά - δεν χρειαζόταν άλλωστε κάτι μεγαλύτερο για το ευάριθμο σώμα συνέδρων.
Ο απουσιολόγος ανακοίνωσε απουσίες, παρουσίες, αποχωρήσεις και προσχωρήσεις συνιστωσών, διάβασε πονεμένους χαιρετισμούς συμπαράστασης συντρόφων που παραθέριζαν στη Σαμοθράκη, στη Γαύδο, στη Σικελία και λυπούνταν πολύ για την απουσία τους. Η συνδιάσκεψη επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της στο προγραμματικό πλαίσιο 15 σημείων του 2009, το οποίο εμπλούτισε με μια-δυο παραγράφους ακόμη και ύστερα το εναπόθεσε με θρησκευτική ευλάβεια στα αρχείο της λησμονιάς. Η συνδιάσκεψη ανέβαλε επίσης για πολλοστή φορά τη λύση του υπαρξιακού ζητήματος του ΣΥΡΙΖΑ: Τι είμαστε, τι θα θέλαμε να ήμασταν; Κόμμα; Απόκομμα; Λέσχη καπνιστών; Συνάντηση παλαιών συμμαθητών;
Όλες οι συνιστώσες συμφώνησαν ότι δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες για την απάντηση, η οποία μετατέθηκε για την επόμενη συνδιάσκεψη, σε κανένα χρόνο.Είχε προηγηθεί το συνέδριο του ΣΥΝ (Διαρκές; Τακτικό; Έκτακτο; Θα σας γελάσω…) στο οποίο εκτιμήθηκε με κάποια σχετική καθυστέρηση το εκλογικό αποτέλεσμα των πρόωρων εκλογών της άνοιξης του 2012. Εκφράστηκε η ικανοποίηση για το γεγονός ότι το κόμμα και οι σύμμαχοί του (εδώ υπονοήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και η διατύπωση προκάλεσε κάποιες ζωηρές συζητήσεις, αλλά δεν χύθηκε δα και αίμα…) υπερέβη με άνεση τριών δεκάτων της μονάδας το όριο εισόδου στη Βουλή και αντιστάθηκε αποτελεσματικά στη σοσιαλιστική πλημμυρίδα, χάρη στα ανακλαστικά οίκτου και συμπαθείας τέως συγγενών, φίλων και συντρόφων που σε άλλη περίπτωση δεν θα πήγαιναν καν να ψηφίσουν. Μια μειοψηφία συνέδρων, ωστόσο, εξέφρασε την εκτίμηση ότι το αξίωμα «εκλέγομαι, άρα υπάρχω» δεν εξασφαλίζει πολιτική αειφορία - άλλωστε και τα λεφτά της κρατικής επιδότησης δεν φτάνουν πια για να συντηρήσουν μια υποτυπώδη κομματική γραφειοκρατία.
Στο συνέδριο ασκήθηκε οξεία κριτική στην ηγεσία του κόμματος για το γεγονός ότι δεν είχε μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή παρουσία στις εξεγέρσεις των λαθρομεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, των μαθητών για την νιοστή εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, των φοιτητών κατά της επίσημης θεσμοθέτησης των ιδιωτικών ΑΕΙ, των ανέργων για την κατάργηση των επιδομάτων τους, των κατοίκων του κέντρου κατά της γκαραζοποίησης και της τελευταίας πλατείας της Αθήνας, Ωστόσο, θεωρήθηκε αρκετά πειστική η εξήγηση ότι ο οργανωτικός μηχανισμός ήταν αδύνατον να κινητοποιηθεί χωρίς κινητά και internet, τα οποία ανά πάσα στιγμή αχρηστεύονταν από τους δεκάδες ψηφιακούς κοριούς που διέθεταν η ΕΥΠ, η αντιτρομοκρατική, η ΕΛ.ΑΣ. και κάθε κρατική υπηρεσία που σεβόταν τον εαυτό της και είχε προσαρμοστεί στο δόγμα low and order.
Ανεξαρτήτως αυτού, η ηγεσία παραδέχθηκε ότι η κινηματική έκρηξη του χειμώνα του 2012 επεφύλασσε διακριτά πολιτικά οφέλη μόνο για τους αντεξουσιαστές, τον ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, που κατά περίπτωση και επιλεκτικά βρέθηκαν μέσα, κοντά ή απέναντι στα κινήματα των εξεγερμένων, με τις κατάλληλες δόσεις κολακείας και χειραγώγησης. Πάντως, στο συνέδριο εκφράστηκε η εκτίμηση ότι η ζωή θα δώσει κι άλλες ευκαιρίες για να καταδείξει ο ΣΥΝ τον ρόλο του, καθώς η κρίση έχει μεν περατωθεί για την οικονομική ελίτ της χώρας, αλλά εξακολουθεί και δουλεύει εις βάρος της κοινωνίας.
Φυσικά, όπως συμβαίνει με κάθε ζωντανό οργανισμό, το συνέδριο ζωήρεψε πραγματικά μόνον προς το τέλος, στις ψηφοφορίες για την ανάδειξη των οργάνων και του γραμματέα, στις οποίες αναμετρήθηκαν με διαφάνεια και ειλικρίνεια οι δύο νέες τάσεις που είχαν διαμορφωθεί: το ΡΑΑ (Ρεύμα Αριστερής Αυτοσυντήρησης) και η ΠΑΠ (Πτέρυγα Ανανεωτικής Παλινόρθωσης).Η επιμονή μερίδας των συνέδρων να συζητηθεί το εξ ογδόης αναβολής θέμα των σχέσεων του ΣΥΝ με τον ΣΥΡΙΖΑ και της οργανωτικής μετεξέλιξης του δεύτερου δεν είχε ιδιαίτερη τύχη. Μετατέθηκε για το επόμενο συνέδριο, «όταν οι συνθήκες θα είναι ωριμότερες"… Άλλωστε, δεν υπάρχει πια η πίεση των ανένταχτων, οι περισσότεροι επέστρεψαν στη συμπαθή τους αδράνεια…Ή την αδρανή τους συμπάθεια. «Εμείς κι οι συνιστώσες έχουμε ένα κώδικα επικοινωνίας, τα βρίσκουμε μια χαρά, γιατί να τα σκαλίζουμε τώρα;» είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια μέλος της Πολιτικής Γραμματείας. Και κανείς δεν είχε όρεξη να του φέρει αντιρρήσεις.
Είχε νυχτώσει, αν και ήταν Αύγουστος η Αθήνα είχε μια τρυφερή δροσιά στην ατμόσφαιρα και οι σύνεδροι είχαν όρεξη για ένα ποτό στου Ψυρρή και πέριξ. Σκόρπισαν σε παρέες, γεμάτα τα στέκια. Γύρω τους νέοι, ώριμοι, μεσόκοποι, μικροαστοί και προλετάριοι, περιπλανώμενοι ή εποχούμενοι, ανυποψίαστοι για όσα σπουδαία λέγονται και λύνονται σε κομματικά συνέδρια και συσκέψεις, έπνιγαν στο αλκοόλ και την θερινή ευθυμία μικρές και μεγάλες αγωνίες:
Για το αν θα έχουν δουλειά απ’ τον Σεπτέμβριο, πώς θα την σπάσουν στ’ αφεντικό τους τη Δευτέρα, γιατί στο τέλος του μισθού μένει τόσος πολύς μήνας, τι θα το κάνουν το πτυχίο, σε τι είδους κωλοχώρα ζουν, τι περιμένουν από την πολιτική - τίποτα, ήταν η απάντηση για τους περισσότερους που συγκροτούσαν το μεγάλο κόμμα των απεχόντων και αποστράτων, τη νέα σιωπηρή πλειοψηφία της νεοελληνικής κοινωνίας. Οι σύνεδροι, σε μια ανάλογη κατάσταση θερινής ευθυμίας, κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους ανώνυμους εκπροσώπους αυτής της πλειοψηφίας, είχαν ευαίσθητα και πρόθυμα αυτιά να την αφουγκραστούν, αν είχε φωνή. Αλλά, φυσικά, δεν μπορούσαν να διαβάσουν και τη σκέψη της. Θα μου πείτε: Κι αν τη διάβαζαν, θα είχαν κάτι να της προτείνουν;
Τον Αύγουστο του 2012, που έτυχε να είναι αρκετά δροσερός ώστε αρκετοί να ματαιώσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές και να μείνουν στην Αθήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ -για την ακρίβεια, ότι είχε απομείνει απ’ αυτόν- πραγματοποίησε την 20η πανελλαδική του συνδιάσκεψη. Η συνεδρίαση έγινε βραδάκι, σ’ ένα συνοικιακό θερινό σινεμά - δεν χρειαζόταν άλλωστε κάτι μεγαλύτερο για το ευάριθμο σώμα συνέδρων.
Ο απουσιολόγος ανακοίνωσε απουσίες, παρουσίες, αποχωρήσεις και προσχωρήσεις συνιστωσών, διάβασε πονεμένους χαιρετισμούς συμπαράστασης συντρόφων που παραθέριζαν στη Σαμοθράκη, στη Γαύδο, στη Σικελία και λυπούνταν πολύ για την απουσία τους. Η συνδιάσκεψη επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της στο προγραμματικό πλαίσιο 15 σημείων του 2009, το οποίο εμπλούτισε με μια-δυο παραγράφους ακόμη και ύστερα το εναπόθεσε με θρησκευτική ευλάβεια στα αρχείο της λησμονιάς. Η συνδιάσκεψη ανέβαλε επίσης για πολλοστή φορά τη λύση του υπαρξιακού ζητήματος του ΣΥΡΙΖΑ: Τι είμαστε, τι θα θέλαμε να ήμασταν; Κόμμα; Απόκομμα; Λέσχη καπνιστών; Συνάντηση παλαιών συμμαθητών;
Όλες οι συνιστώσες συμφώνησαν ότι δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες για την απάντηση, η οποία μετατέθηκε για την επόμενη συνδιάσκεψη, σε κανένα χρόνο.Είχε προηγηθεί το συνέδριο του ΣΥΝ (Διαρκές; Τακτικό; Έκτακτο; Θα σας γελάσω…) στο οποίο εκτιμήθηκε με κάποια σχετική καθυστέρηση το εκλογικό αποτέλεσμα των πρόωρων εκλογών της άνοιξης του 2012. Εκφράστηκε η ικανοποίηση για το γεγονός ότι το κόμμα και οι σύμμαχοί του (εδώ υπονοήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και η διατύπωση προκάλεσε κάποιες ζωηρές συζητήσεις, αλλά δεν χύθηκε δα και αίμα…) υπερέβη με άνεση τριών δεκάτων της μονάδας το όριο εισόδου στη Βουλή και αντιστάθηκε αποτελεσματικά στη σοσιαλιστική πλημμυρίδα, χάρη στα ανακλαστικά οίκτου και συμπαθείας τέως συγγενών, φίλων και συντρόφων που σε άλλη περίπτωση δεν θα πήγαιναν καν να ψηφίσουν. Μια μειοψηφία συνέδρων, ωστόσο, εξέφρασε την εκτίμηση ότι το αξίωμα «εκλέγομαι, άρα υπάρχω» δεν εξασφαλίζει πολιτική αειφορία - άλλωστε και τα λεφτά της κρατικής επιδότησης δεν φτάνουν πια για να συντηρήσουν μια υποτυπώδη κομματική γραφειοκρατία.
Στο συνέδριο ασκήθηκε οξεία κριτική στην ηγεσία του κόμματος για το γεγονός ότι δεν είχε μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή παρουσία στις εξεγέρσεις των λαθρομεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, των μαθητών για την νιοστή εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, των φοιτητών κατά της επίσημης θεσμοθέτησης των ιδιωτικών ΑΕΙ, των ανέργων για την κατάργηση των επιδομάτων τους, των κατοίκων του κέντρου κατά της γκαραζοποίησης και της τελευταίας πλατείας της Αθήνας, Ωστόσο, θεωρήθηκε αρκετά πειστική η εξήγηση ότι ο οργανωτικός μηχανισμός ήταν αδύνατον να κινητοποιηθεί χωρίς κινητά και internet, τα οποία ανά πάσα στιγμή αχρηστεύονταν από τους δεκάδες ψηφιακούς κοριούς που διέθεταν η ΕΥΠ, η αντιτρομοκρατική, η ΕΛ.ΑΣ. και κάθε κρατική υπηρεσία που σεβόταν τον εαυτό της και είχε προσαρμοστεί στο δόγμα low and order.
Ανεξαρτήτως αυτού, η ηγεσία παραδέχθηκε ότι η κινηματική έκρηξη του χειμώνα του 2012 επεφύλασσε διακριτά πολιτικά οφέλη μόνο για τους αντεξουσιαστές, τον ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, που κατά περίπτωση και επιλεκτικά βρέθηκαν μέσα, κοντά ή απέναντι στα κινήματα των εξεγερμένων, με τις κατάλληλες δόσεις κολακείας και χειραγώγησης. Πάντως, στο συνέδριο εκφράστηκε η εκτίμηση ότι η ζωή θα δώσει κι άλλες ευκαιρίες για να καταδείξει ο ΣΥΝ τον ρόλο του, καθώς η κρίση έχει μεν περατωθεί για την οικονομική ελίτ της χώρας, αλλά εξακολουθεί και δουλεύει εις βάρος της κοινωνίας.
Φυσικά, όπως συμβαίνει με κάθε ζωντανό οργανισμό, το συνέδριο ζωήρεψε πραγματικά μόνον προς το τέλος, στις ψηφοφορίες για την ανάδειξη των οργάνων και του γραμματέα, στις οποίες αναμετρήθηκαν με διαφάνεια και ειλικρίνεια οι δύο νέες τάσεις που είχαν διαμορφωθεί: το ΡΑΑ (Ρεύμα Αριστερής Αυτοσυντήρησης) και η ΠΑΠ (Πτέρυγα Ανανεωτικής Παλινόρθωσης).Η επιμονή μερίδας των συνέδρων να συζητηθεί το εξ ογδόης αναβολής θέμα των σχέσεων του ΣΥΝ με τον ΣΥΡΙΖΑ και της οργανωτικής μετεξέλιξης του δεύτερου δεν είχε ιδιαίτερη τύχη. Μετατέθηκε για το επόμενο συνέδριο, «όταν οι συνθήκες θα είναι ωριμότερες"… Άλλωστε, δεν υπάρχει πια η πίεση των ανένταχτων, οι περισσότεροι επέστρεψαν στη συμπαθή τους αδράνεια…Ή την αδρανή τους συμπάθεια. «Εμείς κι οι συνιστώσες έχουμε ένα κώδικα επικοινωνίας, τα βρίσκουμε μια χαρά, γιατί να τα σκαλίζουμε τώρα;» είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια μέλος της Πολιτικής Γραμματείας. Και κανείς δεν είχε όρεξη να του φέρει αντιρρήσεις.
Είχε νυχτώσει, αν και ήταν Αύγουστος η Αθήνα είχε μια τρυφερή δροσιά στην ατμόσφαιρα και οι σύνεδροι είχαν όρεξη για ένα ποτό στου Ψυρρή και πέριξ. Σκόρπισαν σε παρέες, γεμάτα τα στέκια. Γύρω τους νέοι, ώριμοι, μεσόκοποι, μικροαστοί και προλετάριοι, περιπλανώμενοι ή εποχούμενοι, ανυποψίαστοι για όσα σπουδαία λέγονται και λύνονται σε κομματικά συνέδρια και συσκέψεις, έπνιγαν στο αλκοόλ και την θερινή ευθυμία μικρές και μεγάλες αγωνίες:
Για το αν θα έχουν δουλειά απ’ τον Σεπτέμβριο, πώς θα την σπάσουν στ’ αφεντικό τους τη Δευτέρα, γιατί στο τέλος του μισθού μένει τόσος πολύς μήνας, τι θα το κάνουν το πτυχίο, σε τι είδους κωλοχώρα ζουν, τι περιμένουν από την πολιτική - τίποτα, ήταν η απάντηση για τους περισσότερους που συγκροτούσαν το μεγάλο κόμμα των απεχόντων και αποστράτων, τη νέα σιωπηρή πλειοψηφία της νεοελληνικής κοινωνίας. Οι σύνεδροι, σε μια ανάλογη κατάσταση θερινής ευθυμίας, κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους ανώνυμους εκπροσώπους αυτής της πλειοψηφίας, είχαν ευαίσθητα και πρόθυμα αυτιά να την αφουγκραστούν, αν είχε φωνή. Αλλά, φυσικά, δεν μπορούσαν να διαβάσουν και τη σκέψη της. Θα μου πείτε: Κι αν τη διάβαζαν, θα είχαν κάτι να της προτείνουν;
από την εφημερίδα "ΑΥΓΗ"
Παραμύθι;
της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου
Μια φορά κι έναν καιρό σε μια μικρή χώρα ήταν ένα συνεταιριστικό εργοστάσιο. Δεν είχε σκοπό το κέρδος. Είχε δημιουργηθεί από ομάδες εργαζομένων. Σκοπός τους ήταν να βοηθήσουν την κοινωνία της χώρας τους. Το εργοστάσιο παρήγαγε μια σειρά βιβλίων με τίτλο «Συμβουλές για μια καλύτερη ζωή». Υπήρχαν βέβαια πολλές και έντονες διαφωνίες ανάμεσα στα διάφορα τμήματα παραγωγής, όμως σχεδόν όλοι ήταν σίγουροι πως τα βιβλία αυτά σιγά – σιγά αποκτούσαν ανταπόκριση και αναγνωσιμότητα από τους ανθρώπους της χώρας. Αυτές εξάλλου τις πληροφορίες έπαιρναν από τους συμβούλους τους. Ξαφνικά και χωρίς κανείς να το περιμένει, τα βιβλιοπωλεία επέστρεψαν το 95,3% της παραγωγής. «Δεν ενδιαφέρεται πια ο κόσμος για αυτή τη σειρά» τους είπαν και δεν θέλουμε να μας πιάνουν πια το χώρο.
Η είδηση αυτή έπεσε σαν κεραμίδα στα κεφάλια όλων. Βγήκαν στην επιφάνεια όλες οι παλιές κρυμμένες έριδες και μίση ανάμεσα στα διαφορετικά τμήματα, μέσα σε κάθε τμήμα, αλλά και ανάμεσα στους ξεχωριστούς ανθρώπους. Το τμήμα συντήρησης κατηγορούσε το τμήμα προμηθειών για τα παλιά εργαλεία και τις ελλείψεις στα ανταλλακτικά, το τμήμα πωλήσεων κατηγορούσε την αποθήκη για ανοργανωσιά στο απόθεμα, το τμήμα παραγωγής κατηγορούσε τη συντήρηση για τις συχνές βλάβες των παραγωγικών μηχανών και το τμήμα συντήρησης το τμήμα παραγωγής για την κακή χρήση των μηχανών. Βαθιές διαφωνίες είχαν μεταξύ τους και οι διευθυντές. Όλοι κατηγορούσαν όλους .
Όμως το πρόβλημα ήταν αλλού. Στη χώρα αυτή πολλά πράγματα είχαν αλλάξει. Οι άνθρωποι μιλούσαν μιαν άλλη γλώσσα και ελάχιστοι μπορούσαν να καταλάβουν τα βιβλία του συνεταιρισμού. Το εργοστάσιο έπρεπε να αλλάξει όλη την παραγωγική διαδικασία. Κανένα τμήμα όμως δεν τολμούσε να το παραδεχτεί. Κάποιοι εργαζόμενοι αποπειράθηκαν να το ψελλίσουν αλλά κανείς δεν τους έδωσε σημασία.
Μια νύχτα κάποιος από τους διευθυντές χωρίς να ρωτήσει κανέναν και χωρίς να τον δει κανένας, έριξε μια βόμβα και διέλυσε την παλιά παραγωγική διαδικασία. Το πρωί όλοι κοίταζαν παγωμένοι τα συντρίμμια. Όταν ο διευθυντής ομολόγησε, άλλοι τον κατηγορούσαν με μένος, άλλοι τον κοιτούσαν με απορία κι άλλοι ένιωθαν μια παράξενη ανακούφιση κι ένα ανεξήγητο αίσθημα ελπίδας.
«Εμπρός, ο καθένας στο πόστο του», είπαν μερικοί διευθυντές. «Συναρμολογήστε τις σπασμένες μηχανές και ξαναχτίστε τα όλα όπως ήταν». «Όχι !», είπαν κάποιοι άλλοι, «η βόμβα ήταν για καλό, να φτιάξουμε ένα καινούργιο εργοστάσιο, με άλλη παραγωγική διαδικασία και καινούργιες μηχανές. Όλοι να γνωρίζουν τη δουλειά όλων. Όλοι να σκέφτονται για όλα, για να μπορούν να καταλαβαίνουν γρήγορα τι αλλάζει γύρω τους. Όλοι να νιώθουν ευθύνη και να στοχάζονται τι παράγουν, γιατί το παράγουν και πώς θα το βελτιώσουν. Όλοι ν’ αποφασίζουν και όλοι να εκτελούν ».
Τι αποφάσισαν τελικά; Συναρμολόγησαν τα συντρίμμια; Μαλώσανε μεταξύ τους και τράβηξε ο καθένας το δρόμο του; Ξεκίνησαν όλοι μαζί ένα καινούργιο εργοστάσιο; Η συνέχεια το ερχόμενο φθινόπωρο ………………
ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΥΜΗΤΤΟΥ
Η μαζικότητα της συγκέντρωσης ξάφνιασε ευχάριστα τους διοργανωτές της συγκέντρωσης
Οι καρέκλες τελικά δεν έφτασαν ...
Με προσοχή ο κόσμος παρακολουθεί τις ομιλίες του Πάνου Κοσμά (από την οργάνωση Κόκκινο) του Γιάννη Στέφου (από το ΔΗΚΚΙ) και του Δημήτρη Στρατούλη (από το ΣΥΝ).
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μοναδικό κόμμα που διοργάνωσε ανοιχτή προεκλογική συγκέντρωση στον Υμηττό. Η ανησυχία για την επιτυχία της ξεπεράστηκε γρήγορα και η συμμετοχή του κόσμου γεμισε αισιοδοξία τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ στον Υμηττό για ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα που θα φέρει το ΣΥΡΙΖΑ τρίτο κόμμα στον Υμηττό και Πανελλαδικά.ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ
Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, βουλευτής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν είναι πια μαζί μας.
Ο Μιχάλης, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, υπήρξε μια συνεπής και νηφάλια φωνή της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Διακρίθηκε για την ανεξαρτησία της γνώμης του, το ανοιχτό μυαλό του, τις ριζοσπαστικές του θέσεις.
Σταθερά προσηλωμένος στις ιδέες της ανανέωσης, της οικολογίας, του ευρωπαϊσμού, υπήρξε πάντα ένας λαμπρός αγωνιστής.
Ηγετικός στέλεχος της ΕΑΡ και μετά του Συνασπισμού, πάλεψε με ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια για μια σύγχρονη φυσιογνωμία της Αριστεράς.
Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΝ θα θυμούνται πάντα τον ευθύ του λόγο, τις πλούσιες γνώσεις του, τη μαχητική του παρουσία. Θα ξέρουν ότι ο Μιχάλης θα είναι πάντα μαζί μας στους δύσκολους δρόμους για μια Αριστερά που πιστεύει στο σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.
H ΚΠΕ του ΣΥΝ ανακοινώνει ότι αύριο, Τετάρτη 27 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί πολιτική κηδεία του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στο Δημοτικό Νεκροταφείο Καλλιθέας.
Επιθυμία της οικογένειας είναι να κατατεθούν δωρεές εις μνήμην αντί στεφάνων:
ΟΜΙΛΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ «ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ» (ΑΡ.ΣΗ.) (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 132/884296-50),
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΥΓΗ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 155/470742-76),
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ(Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296028-11),
ΔΙΑΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296034-62),
ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 080/480847-95)
Kεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού
Βιογραφικό Μιχάλη Παπαγιαννάκη
Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης γεννήθηκε την Καλαμάτα, στις 19 Αυγούστου 1941. Παντρεμένος με την Λιλή Σφήκα. Πατέρας του Λευτέρη Παπαγιαννάκη.
Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1964). Μεταπτυχιακό στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Μονπελιέ (1965),
Δίπλωμα Ανωτέρων Σπουδών (DES) στις πολιτικές επιστήμες Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών Παρίσι (1966).
Από το 1967 μέχρι το 1970, ήταν βοηθός στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και την περίοδο 1970-1980, επιμελητής και ερευνητής στο Institut Agronomique Mediterraneen του Μονπελιέ της Γαλλίας. Το διάστημα 1979-1982, δίδαξε στο Κέντρο Ισλαμικών και Αραβικών Σπουδών, ενώ από το 1981 μέχρι το 1989, Επιστημονικός Συνεργάτης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιφορτισμένος με διδασκαλία.
Μετείχε στην εκπόνηση ερευνών και μελετών πάνω στη μεσογειακή οικονομία, την ΕΟΚ, την κινεζική αγροβιομηχανία, την αλιεία στην Ελλάδα κ.λπ., για λογαριασμό ΕΟΚ, ΓΚΑΤΤ, ΟΗΕ (1967-1987). Έχει συνεργαστεί και αρθρογραφήσει στο Βήμα, τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, το Αντί, την Αυγή και τον Πολίτη.
Την περίοδο 1960-63 ήταν μέλος ΕΔΑ και δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα του 114 και 15% για την Παιδεία στο πλαίσιο της νεολαίας της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική Άμυνα. Διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Πολίτης». Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ(1987), καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της. Εντάχθηκε στον Συνασπισμό, έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του, καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του.
Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του και ανέλαβε τη θέση του γραμματέα στην ειδική επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής από τον Οκτώβρη του ίδιου έτους.
Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Κοινωνικής Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου, αντιπρόεδρος της ομάδας για την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά και αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής για την προστασία των ζώων.
Τον Ιανουάριο του 1992, εξελέγη αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Επίσης έχει συμμετάσχει ως μέλος στην Επιτροπή Προϋπολογισμού και ως αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή Αναφορών, καθώς και στην Αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τη Γιουγκοσλαβία.
Στις 28 Ιουνίου 1992, στο Συνέδριο του Συνασπισμού, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (ΚΠΕ) του κόμματος, αλλά δέκα μέρες αργότερα, στις 8 Ιουλίου, απέρριψε πρόταση της προέδρου Μαρίας Δαμανάκη και δεν έθεσε υποψηφιότητα για την Πολιτική Γραμματεία.
Έχει διατελέσει, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΛΕΕΕ), που αποτελεί το ελληνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Κίνησης, υπερκομματικής ευρωπαϊκής οργάνωσης με έδρα τις Βρυξέλλες.
Τον Ιούνιο του 1997, τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας ''Ιπεκτσί'' για τη δραστηριότητά του υπέρ της προσέγγισης της Ελλάδας με την Τουρκία.
Το 1999, έγινε πρόεδρος του ΕΛΕΕΕ. Επίσης ανέλαβε πρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Ουγγαρίας.
Το Δεκέμβριο του 2004, στο 4ο Συνέδριο του Συνασπισμού, έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος, στο οποίο εξελέγη πρόεδρος ο Αλέκος Αλαβάνος και ο ίδιος επανεξελέγη μέλος της ΚΠΕ του κόμματος και αργότερα μέλος της ΠΓ. Από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τις εκλογές του 2007 διετέλεσε υπεύθυνος του τμήματος Οικολογίας του ΣΥΝ.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και ως τη στιγμή του θανάτου του Πρόεδρος του Ομίλου Προβληματισμού και Παρέμβασης ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ (ΑΡ.ΣΗ.)
Συγγραφικό έργο: Οικονομικά και πολιτικά βιβλία (ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά) γύρω από τη Μεσόγειο και την ελληνική ανάπτυξη.( -«Ευρώπη και μετά το Άμστερνταμ» -«Οικολογικά, γενικά…δημόσια υγεία….καταναλωτές»-«Απολογισμός…» -«Διεθνοποίηση») Ο πρόλογος στο βιβλίο «Η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική στο κατώφλι του 21ου Αιώνα»(Ανάλυση – εγχειρίδιο των θ.Κουλουμπή - Σ. Ντάλη), ο πρόλογος στο βιβλίο «Το Μικρό Λεξικό του Ευρώ» (Ντανιέλ Κον – Μπετίτ και Ολιβιέ Ντυαμέλ),συμμετοχή με κείμενο στο συλλογικό τόμο σαράντα Ελλήνων και ξένων ειδικών αναλυτών με θέμα : «Οι Διεθνείς Σχέσεις στην Μεταψυχροπολεμική Εποχή» - (Από τη γεωπολιτική στην γεωοικονομία και οι προκλήσεις του 21ου αιώνα), στο συλλογικό τόμο «Από το Μάαστριχ στο Άμστερνταμ» - (Αποτίμηση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και Ανάλυση της Νέας Συνθήκης της Ε.Ε.) Για τις δραστηριότητες του και άλλα θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος εξέδωσε τρία βιβλία με τις παρεμβάσεις του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα αποτελέσματά τους , μία μπροσούρα σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών να προσφεύγουν στα κοινοτικά όργανα, μία μπροσούρα για την κοινοτική πολιτική για τους νέους .
Ξένες γλώσσες: Αγγλική, Γαλλική, Ισπανική, Ιταλική.
To Γραφείο Τύπου
Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΝ θα θυμούνται πάντα τον ευθύ του λόγο, τις πλούσιες γνώσεις του, τη μαχητική του παρουσία. Θα ξέρουν ότι ο Μιχάλης θα είναι πάντα μαζί μας στους δύσκολους δρόμους για μια Αριστερά που πιστεύει στο σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
